پارلمان ادیان جهان

پارلمان ادیان جهان که برای اولین بار در سال 1893 در شیکاگو تشکیل شد، جوامع دینی و روحانی جهان، رهبران و پیروان آنها، را گرد هم می آورد، تا درباره صلح، تنوع و ثبات، در زمینه تفاهم و همکاری میان ادیان، به بحث و بررسی بپردازند.

این پارلمان که بزرگترین اجتماع بین الادیان جهان محسوب می شود،اهداف و اقدامات زیر را در برنامه خود دارد:

· گرد هم آوردن رهبران دینی، مدنی، و مومنان، شخصیتهای روحانی و افراد خیرخواه از بیش از هشتاد کشور جهان
· تحکیم گفتگو میان ادیان، درون جوامع دینی و میان فرهنگها درباره مسائل مهم محلی، ملی و جهانی
· دعوت از بیش از ده هزار شرکت کننده برای مشارکت در ایجاد یک اجتماع برخوردار از صلح، عدالت و هماهنگی
· داشتن درخواستی جهانی برای توجه به مسائل اجتماعی مانند تفاهم، حرمت گذاشتن به کثرتها، و صلح و آشتی در گروههای بومی
· ایجاد دغدغه برای رهبران دینی، روحانی، دولتهای غیر مذهبی، محیط زیستی، شغلی و آموزشی سراسر دنیا از طریق گفتگو، به نحوی که به جستجوی تعهد و راه حلهای عملی برخیزند.
· ترویج و تشویق انسجام اجتماعی در جوامع محلی و در سراسر جهان

پارلمان ادیان جهان، سال 2009، در ملبورن استرالیا

از سال 1993 به بعد، پارلمان ادیان جهان هر پنج سال یک بار در یکی از شهرهای بزرگ بین المللی (در 1993 در شیکاگو، در 1999 در کیپ تاون، و در 2004 در بارسلونا) برگزار شده است. پارلمان سال 2009، تحت حمایت شورای پارلمان ادیان جهان، در ملبورن استرالیا برگزار می شود. این شهر که در آن مردمی از ادیان، زبانها و فرهنگهای گوناگون در کنار یکدیگر زندگی می کنند، مکان ایده آلی برای پارلمان سال 2009 به شمار می رود. ملبورن و (ایالت) ویکتوریا که دارای چشم اندازی جهانی و به لحاظ فرهنگی پر فراز و نشیب است، خانه گروههای مذهبی و روحانی بومی و سکنه اصلی قاره، و نیز ادیان بزرگ جهان، از جمله بهائی، بودایی، مسیحی، هندو، مسلمان، یهودی و سیک محسوب می شود. بیش از ده هزار شرکت کننده برای حضور در پارلمان به ملبورن سفر می کنند....

شرکت کنندگان پارلمان با همکاری یکدیگر و همچنین در درون سنن دینی خود تلاش خواهند کرد تا واکنشهای وفادارانه ای نسبت به مسائل زیر برانگیزند:

· آشتی و مسالمت بومیان
· فقر، و گرمایش زمین
· حفاظت و تخریب محیط زیست
· تربیت جوانان و چالشهای مربوط به بی بند و باری اجتماعی
· مهاجرتهای اجباری و اختیاری
· احساسات روحانی و بروزات هنری، و ارزش ورزشها

در جهان امروز، تفاهم بین پیروان ادیان گوناگون یک انتخاب نیست، یک ضرورت است. پارلمان سال 2009 به مومنان، اشخاص روحانی، و خیرخواه دلیل تازه ای می دهد که اعلام کنند صلح هنوز هم امکان پذیر است.

چرا پارلمان؟

صلح جهانی بدون صلح بین ادیان امکان پذیر نخواهد بود... هانس کونگ

پارلمان، جوامع دینی و روحانی را به طرق زیر متعهد می سازد:

· تمرکز بر گروههای روحانی بومی و سکنه اصلی قاره در پارلمان، برای احترام به این جوامع و تشویق مسالمت
· تسهیل همکاری بین همه جوامع دینی و روحانی استرالیا
· توانمند سازی جوامع دینی و روحانی در افزایش سرمایه اجتماعی از طریق برقراری شبکه های پایدار تفاهم و همکاری بین المللی
· به چالش کشیدن رهبران دینی و روحانی در تولید پاسخها و راه حلهای جدید برای افراط گرایی دینی در هر جا که رخ دهد، و افزایش امنیت بشر
· کمک به جوامع دینی و روحانی در مواجهه با تروریسم داخلی و خشونت در سطح محلی

پارلمان از طرق زیر به آموزش برای صلح و عدالت در جهان می پردازد:

· دعوت از مومنان، افراد روحانی و خیرخواهان، برای درک و حرمت گذاشتن به تفاوتها
· بررسی اختلاف دینی و جهانی شدن به عنوان چالشهای تعیین کننده قرن بیست و یکم و تأمین ابزاری برای واکنشهای موثر
· ایجاد شبکه های میان فرهنگی که به تقویت صلح و آشتی کمک کند
· کمک به شرکت کنندگان تا پاسخهای دینی و روحانی به چالشهای محلی، منطقه ای و بین المللی را با صلح و عدالت مربوط سازند
· ایجاد دغدغه برای جوامع دینی و روحانی نسبت به خشونت نژادی، قومی و مذهبی، و تولید راهکاریهایی برای کاهش تنشها

پارلمان اجتماع مدنی را از طرق زیر وادار به اقدام می کند:

· بسیج موثر جوامع دینی و روحانی برای نشان دادن واکنشهای مثبت و به موقع در زمان بحران ملی و جهانی
· بررسی پرورش و کنترل تنوع دینی و قومی
· ایجاد دغدغه در رهبران سیاسی و دینی نسبت به مسوولیتشان در برقراری انسجام اجتماعی ملی
· کمک به شرکت کنندگان در برخورد با تنشهای قومی و مذهبی
· آموزش جوامع مدنی برای برخورد با مسائل جهانی و منطقه ای

منبع:
www.parliamentofreligions.org