بیانیه نشست رهبران ادیان در بوردو 2011

اجلاس دینی بوردو- گروه 8، 2011
بیانیه نشست رهبران ادیان در بوردو

1. نشست رهبران ادیان گروه 8 در بوردو در سال 2011 دنباله مجموعه نشستهایی است که در سال 2005 آغاز شد. ما همراه با همکارانمان در افریقا، قاره ای که باید به نشستهای گروه 8 و گروه 20 راه یابد، و همین طور خاورمیانه، مشاورات خود را بر مسائل مربوط به مقولات اجلاس گروه 8 در دوویل که قرار است در 26 و 27 مه 2011 برگزار شود، و اجلاس گروه 20 در کن، به تاریخ 3 و 4 نوامبر، متمرکز ساختیم و پیشنهادات خود را در ارتباط با معضلاتی دربارۀ بحران های مشترک که اکنون پیش روی نوع بشر قرار دارد، طرح کردیم.
2. گوناگونی تجارب و پیشینه های ما مشورتمان را پربار ساخته است. بحران زلزله، سونامی و فاجعه هسته ای که توسط همکاران ژاپنی ما توصیف شد، تجارب و خواسته های دوستانمان در کشورهای خاورمیانه، و نگرانی عمیق همکاران افریقاییمان از به حاشیه رانده شدن مداوم صداهایشان، بر ضرورت مسائلی که مورد توجه قرار گرفته اند، تأکید می کند.
3. دورانی که در آن زندگی می کنیم، به نحو فزاینده ای پیچیده و پرمخاطره است و این ویژگی رهیافتهایی جهانی را ایجاب می کند. درک ما از مفهوم جهانی و عمومی، به عنوان جوامع دینی، از درکمان درباره الوهیت ریشه می گیرد. ما تلاشهای گروه 8 و گروه 20 را در جهت دست یافتن به واکنشهای جهانی نسبت به مسائل کنونی ارج می نهیم و تأملات خود را با روحیه تشریک مساعی و مسوولیت مشترک مطرح می سازیم.
4. تأملات ما بسیاری از مباحثی را که در اجتماعات قبلی رهبران ادیان مورد گفتگو قرار گرفته بود، گسترش داد. ما همگی به عنوان اهل ایمان خود را در برابر خداوند تعالی –حاکم و خالق کل- مسوول می دانیم. همین مسوولیت و تعهد مشترک نسبت به خیر عمومی است که ما را بر آن می دارد برخی مسائلی را که در دستور کار شما و ما قرار دارد، مورد بحث قرار دهیم. در قلب تأملات ما اصول و ارزشهایی قرار دارد که در ادیان ما مشترک است و توسط همگان گرامی داشته می شود: شرافت ذاتی و ابدی همه انسانها، مسوولیت در قبال خیر مخلوقات؛ ارزش اساسی آشتی و بخشش؛ محوریت آزادی و عدالت. ما از خط مشیها و برنامه هایی که مشخصا با این ارزشها سازگار هستند، حمایت می کنیم.
5. با این که پیروان شرایع دینی ما همیشه مطابق این ارزشها زندگی نکرده اند و برخی از افراد نگرانند که اعتقادات دینی ممکن است به اختلاف منجر شود، ما باور نداریم که این مسأله عمومیت داشته باشد. برعکس، اعتقاد دینی می تواند نیروی محرکه ای برای پیشرفت به سوی جهانی باشد که همه ما آرزوی دیدن آن را داریم و معمولا هم چنین است. ما خود را از نو به گفتگوی میان دینی و میان فرهنگی و اقدام مشترک متعهد می سازیم و از بسیاری اقدامات مبتکرانه که جدیدا در سراسر عالم انجام می شود، استقبال می کنیم. ما متعهد می شویم که از جوامع خود درخواست کنیم در پیشبرد روشهایی که می تواند به تحقق پیشنهادات ما بیانجامد، پیشتاز باشند و در این مسیر با مسوولین محلی، ملی و بین المللی همکاری کنند.
6. سه سال قبل، درست در بحبوحه سکرات موت ناشی از بزرگترین بحران مالی جهان پس از زمان رکود عظیم، رهبران جهان در واشنگتن در اولین اجلاس گروه 20 گرد آمدند. آنها دریافتند که بحران جهانی راه حل جهانی می طلبد. این همبستگی که اخیرا حاصل شده است، باید تقویت شود و گسترش یابد تا سایر کشورها و گروههای ذی نفع –یعنی جامعه مدنی و اجتماعات دینی- را نیز در بر بگیرد و در برنامه های اقدام مؤثرتر از همیشه عملی شود. تنها یک همیاری گسترده بر مبنای علائق و تعهداتی که عمیقا مورد توجه باشد و گروههای وسیعی در آن سهیم باشند، می تواند مشکلات ساختاری طولانی مدت امروز را در زمینه های اقتصاد، توسعه، تغییرات آب و هوایی و برقراری صلح حل کند.
7. وقایع کنونی جهان، به ویژه در خاورمیانه و شمال افریقا، به وضوح نشان می دهد که مردم در همه جا می خواهند شرافت ذاتیشان محترم داشته شود. کشورها باید با هم همکاری کنند تا مراقبت از حق آزادی دین و نیز خود مختاری سیاسی را تضمین کنند. بردباری، صراحت و تفاهم نسبت به فرهنگها، ساختارهای اجتماعی، ارزشها و ادیان مردم دیگر برای بقای یک جهان وابسته ضرورت دارد. کثرت گرایی دیگر فقط یک امتیاز یا مقدمه ای برای پیشرفت مادی محسوب نمی شود، بلکه یک جزء حیاتی برای صلح، امنیت و توسعه انسانی است. علاوه بر این، کشورها باید برای تضمین احترام به حقوق دینی و فرهنگی، حقوق افراد و گروهها به نحوی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر بیان گردیده، با یکدیگر همکاری کنند و واقعیت فزاینده مهاجرت و شرایط و نیازها و حقوق مهاجران را مورد توجه قرار دهند.
8. علائق و پیشنهادات گسترده و همه جانبه ای که در ادامه مطلب بیان کرده ایم، به شرافت انسان و رفاه کره زمین مربوط می شود زیرا این امور از حکومت جهانی، شرایط کلان اقتصادی، تغییرات آب و هوایی، رشد پایدار و سرمایه گذاری برای صلح تأثیر می پذیرند.

اصلاح حکومت جهانی
9. گروه 8 و گروه 20 هر دو فضاهای گفتگوی مهمی را برای ملاقات و هماهنگی اقدامات رهبران جهان فراهم می آورند، اما این نشستها هنوز هم فاقد مشروعیت جهانی لازم برای تأثیر گذاری در سراسر جهان هستند. این امر حکومات را از مسوولیتهایشان نسبت به شهروندان معاف نمی سازد. این نشستها باید مجمع عمومی و سایر فرآیندهای سازمان ملل متحد را تکمیل کند، نه این که تضعیف نماید. باید اقدامات بیشتری برای گنجاندن رسمیتر این اجلاسها در چارچوب سیستم سازمان ملل انجام شود.
10. گروه 20 باید درهای خود را به روی کشورهای کم درآمد بگشاید و حداقل برای اتحادیه افریقایی و هیأتهای منطقه ای امریکای لاتین و آسیا کرسیهای دائمی فراهم کند. راه یافتن نمایندگان ملتهایاین مناطق جهان در نشستها درک بیشتری نسبت به بسیاری از مسائل دشوار و مشارکت وسیعتری در رهیافتهای لازم برای حل آنها فراهم می آورد.
11. عملکرد هر دو گروه باید شفافتر شود به طوری که جامعه مدنی و هیأتهای دینی بتوانند در این فعالیتها مشارکت کنند، بر تصمیمات تأثیر بگذارند و تحقق تعهدات را تضمین کنند. نیاز شدیدی وجود دارد که گروه 8 پیروی از تعهدات خود را به نحو قابل توجهی افزایش دهد.

وضعیت کلان اقتصادی
12. بسیاری از شرایطی که باعث شد اجتماع گروه 20 در نوامبر 2008 بر پا شود، هنوز هم باید مورد توجه قرار گیرد. حکومتها حق داشتند که برای حفاظت از سیستم مالی چنین قدمهایی بردارند، اما تمهیدات ضروری برای سامان دادن به خدمات مالی هنوز باید مورد توافق قرار گیرند و اجرا شوند.
13. این بحران کاملا روشن کرد که بازارهای آزاد لزوما نه مؤثرند، نه از ثبات برخوردارند و نه دارای این قابلیتند که خود را اصلاح نمایند.
14. یک چارچوب نظارتی مستحکم به نحوی سریع و ضروری مورد نیاز است تا از بحرانهای مالی آینده جلوگیری کند و از مردمی که بیش از همه آسیب پذیرند، محافظت نماید. این مسوولیت هر کشوری است که در متن نظام اقتصادی خود به این مسائل بپردازد، اما کشورهای گروه 8 و گروه 20 مسوولند که وقتی چنین مسائلی از حدود مرزها فراتر می رود و کشورهای خارجی را نیز درگیر می سازد، به مقابله با آنها بپردازند.

تغییرات آب و هوایی
15. فوری ترین نیازی که باید به آن توجه شود، تغییرات آب و هوایی است که تهدیدی قریب الوقوع و منحصر به فرد برای امنیت و رفاه حال و آینده جهان محسوب می شود. کشورهای گروه 8 و گروه 20 می توانند و باید تعهدات سیاسی جهانی برای اقدام را تقویت کنند و معاهده ای الزام آور را که جهان ضرورتا به آن احتیاج دارد، تضمین نمایند.
16. کشورهای گروه 20 همچنان مسوول بیش از 80 % انتشار دی اکسید کربن در جهان هستند. آنها باید اقدامی فوری انجام دهند تا مصرف کمتر کربن را تضمین نمایند و سیاره را به مسیر کاهش تجمع کربن در جو بازگردانند. کشورهای توسعه یافته و بیشترین آلوده کنندگان باید نقش اصلی را در مسیر کاهش آلودگی به عهده بگیرند. گروه اول باید انواع جدیدی از سرمایه ها را فراهم کنند تا منابع مالی لازم برای تکنولوژی مورد نیاز جهت تأمین یک اقتصاد کم کربن را فراهم نمایند.
17. تکنولوژیهایی که جدیدا توسعه یافته است، باید به طور رایگان در اختیار کشورهای توسعه یافته قرار گیرد تا استفاده گسترده از آنها را تضمین نماید.
18. کره زمین تاکنون به خاطر افزایش کمتر از یک درجه دما تغییرات عظیمی تجربه کرده است. بن بست سالهای اخیر حاکی از این است که رهبران جهان هنوز درباره دلالات ضمنی این پدیده به توافق نرسیده اند. باید در این باره که انتقال به نظام اقتصادی ای با مصرف کمتر کربن امکاناتی برای تجدید حیات اقتصادی فراهم خواهد کرد، اجماعی حاصل شود.

توسعه
19. در عصر جدیدِ کمبود بودجه ضرورت دارد که بودجه های کمکی نه تنها تداوم یابد، بلکه افزایش پیدا کند؛ همچنان که کشورها می کوشند به تعهداتشان برای اختصاص 7/0 % از تولید ناخالص داخلی برای کمک به فقیرترین کشورها عمل کنند، به طوری که اهداف توسعه هزاره سازمان ملل تا قبل از سال 2015 تحقق یابد و تضمین شود که کمکهای بین المللی در خدمت هدف کمک به تمام کسانی که در فقر به سر می برند، قرار دارد. در مورد دولتهایی که دچار سقوط یا در حال سقوطند، سازوکارهای جدیدی برای توزیع باید یافت شوند تا کمک مستقیم به نیازمندان را فراهم کنند.
20. برای حل مشکل همه گیری اچ آی وی ایدز در سراسر عالم، مهم است که جامعه جهانی به لزوم تأمین حق دسترسی همگانی به مداوای کامل در سراسر جهان پی ببرد. تحقیقات و پیشرفتهای جدید نشان می دهد که این کار امکان پذیر است و بخش مهمی از هدف توسعه هزاره درباره این مسأله هنوز هم ممکن است تا سال 2015 تحقق پیدا کند.
21. سرمایه گذاری برای توسعه لازم است ولی کافی نیست. توافق توسعه برای رشد مشترک که در اجلاس گروه 20 سئول در 2010 حاصل شد و بر رشد، سرمایه گذاری و مهارتها تأکید می کرد، یک موفقیت واقعی و قدمی اساسی به سوی پیشرفت بود، اما این توافق اکنون باید به مرحله اجرا درآید.
22. مهم است که کشورهای توسعه یافته بازارهای خود را به طور یکجانبه به روی کشورهایی که کمترین توسعه را داشته اند، بگشایند و این که تعهدی الزام آور برای کمک به تجارت وجود داشته باشد، به طوری که کشورهای در حال توسعه بتوانند از فرصتهای موجود جهت آزادسازی تجارت بهره مند شوند.

سرمایه گذاری در جهت صلح
23. سرمایه گذاریهای جهانی برای ایجاد صلح که در مقایسه با بودجه های نظامی بسیار اندک هستند، باید افزایش یابند و ابزارهای غیرنظامی مفید برای ایجاد صلح باید تقویت شوند و گسترش یابند. درگیری شدید نظامی –تلاش برای فرونشاندن اختلافات جدی از طریق نیروی نظامی- همیشه به از دست رفتن زندگی انسانهای بی گناه، تجزیه اجتماع، ناکام ماندنتوسعه، و تخریب محیط زیست می انجامد. علاوه بر آن، واکنش نظامی به تروریسم اغلب به افراد بی گناه صدمه می زند، انگیزه های بیشتری برای گروههای تروریست فراهم می کند، و آزادیهای اساسی را در جوامعی که می کوشند در برابر خطر تروریسم از خود محافظت کنند، به خطر می اندازد. باید نهایت تلاش را به کار برد تا برای جلوگیری از ترورسیم و حل اختلافات در جهت گسترش صلح، از روش گفتگو و سایر روشهای بدون خشونت استفاده شود. برای مقاومت در مقابل قربانی ساختن و آزار گروهها به خاطر فرهنگ یا دین و حفظ حیثیت کسانی که از حقوق اساسی بشر، از جمله آزادی دین و خودمختاری، محروم مانده اند، همکاری بیشتری مورد نیاز است.

نتیجه گیری
24. برای رو به رو شدن با چالشهای امروز، همکاری مستحکمتر و گسترده تر میان حکومتها و سایر گروههای ذی نفع ضروری است. ما با نهایت احترام از گروه 8 و گروه 20 درخواست می کنیم که گسترش و تقویت پاسخهای جهانی مورد نیاز برای چالشهای جهانی را ادامه دهند. ما –رهبران جوامع دینی مختلف سراسر جهان- یک بار دیگر به همکاری با یکدیگر میان ادیان گوناگون، و با حکومتها و سایر گروههای خیرخواه، در راه خیر عمومی متعهد می شویم. ما -هر یک بر طبق تعالیم دینی خود- بر این باور می مانیم که عدالت، شفقت، و آشتی برای تحقق صلح واقعی ضروری هستند.

منبع:
http://religionsforpeace.org/bordeaux-summit-statement.pdf