اشعاری از نعیم سدهی اصفهانی

ایها الناس ما همه بشریم بنده یک خدای دادگریم
خواهران و برادران همیم چون ز یک مادرو ز یک پدریم
همه به یک صورت و به یک هیئت هم ز یک عنصر و ز یک گهریم
متشکل باحسن التقویم متصور به اعدل الصوریم
هیچ درنده جنس خود ندرد ما چرا نوع خویشتن بدریم؟
مدتی رنج دشمنی بردند حالیا عیش دوستی ببریم
متوطن درون خانه تنگ از چه رو دشمنان یکدیگریم
همه دانیم باریک داریم گر فریب ستمگران نخوریم
می زند صاحب جهان فریاد بستگان رسته بندگان آزاد

جنات نعیم ص 15