دعا برای صلح

اتحاد ادیان برای صلح جهانی


نمایندگان ادیان جهان در حال دعا برای صلح بر صحنه تالار مجمع عمومی

روز والنتاین سال 2013 در نیویورک شاهد واقعه ای تاریخی بود: برگزاری روز جهانی هماهنگی بین ادیان در تالار مجمع عمومی (سازمان ملل متحد). برای پیروان بسیاری از ادیان اندیشه هماهنگی بین ادیان به هیچ وجه انقلابی نیست، اما از نظر آن دسته از رهبران مذهبی و نمایندگان سازمانهای غیر دولتی که کارشان مذاکره درباره چیزی است که از نظر بسیاری شکافی عمیق بین دین و سیاست بین المللی محسوب می شود، این واقعه پیروزی بزرگی به شمار می رفت. سالها تصور می شد در مجمع عمومی هیچگاه دعایی خوانده نخواهد شد. اغلب به نمایندگان مذهبی گفته می شد «این کار بیش از حد مناقشه برانگیز است».


خانم ماسامی سائیونجی

اما خانم ماسامی سائیونجی، عضو جمعیت دعا برای صلح جهانی، اجازه نمی داد این منفی بافیها تصوراتش را محدود سازد و همواره آرزوی روزی را در سر داشت که همه ادیان بزرگ جهان در دعا برای صلح جهانی به هم بپیوندند. و این چنین بود که کمیته سازمانهای غیر دولتی مذهبی در سازمان ملل برای تحقق این آرزو دست به اقدام زد. در واقع، در روز جهانی هماهنگی بین ادیان، نمایندگانی از جوامع مسیحی، مسلمان، یهودی، زرتشتی، بهائی، سیک، جینی، هندو، بودایی، انسان گرا و بومی آمازون در مجمع عمومی برای صلح دعا کردند.

با این که ناطقان نقطه نظرهای متنوعی ابراز داشتند، اما همگی در یک پیام مشترک بودند که شاید خلاصه آن به بهترین نحو توسط حامد البیاتی سفیر عراق در سازمان ملل بیان گردید. او به درود مرسوم میان مردم خاورمیانه اشاره کرد که در دیدار با یکدیگر می گویند: «السلام علیکم» و جواب آن معمولا این است: «و علیکم السلام». این یعنی صلح و آرامش نصیب شما باد که در جواب همین آرزو را برای گوینده می کنند.
وی گفت تصور کنید اگر درود ما به یکدیگر همیشه همراه با آرزوی صلح برای همه باشد، جهانمان چقدر متفاوت می شود. وی که خود کتب مقدسه اسلام، یهودیت و مسیحیت را مطالعه نموده، همه حاضران را به انجام این کار تشویق کرد، چه که در نتیجه پی خواهند برد همه ادیان عمده جهان از منشأ واحدی سرچشمه گرفته اند.


سفیر عراق حامد البیاتی

صرف نظر از این که این نیروی برتر را چه بنامیم، و در چه مکانی به نیایش او مشغول شویم، حقیقت این است که همه ما به خدای واحدی توجه داریم. وقتی به این معرفت مسلح شدیم، در ارتباط با ملل و اقوام تازه و متفاوت، خواهیم توانست به جای توجه به تفاوتها، به دنبال مشترکات وحدت بخش بگردیم و به این ترتیب به راستی در راه تحقق فرهنگ صلح تلاش کنیم.
این به راستی دیدگاه قدرتمندی است که در مراسم پرچم به زیبایی نمودار گردید، زمانی که اعضاء ملل، فرهنگها و مذاهب بسیار متفاوت، هر یک، پرچم گروه دیگری را حمل می کردند، و در همان حال صلای جمعی برای صلح جهانی در سراسر تالارعمومی طنین انداز بود.

(برای تماشای این مراسم در تلویزیون اینترنتی سازمان ملل، به این لینک مراجعه کنید: http://webtv.un.org/search/united-for-a-culture-of-peace-through-interfa...)
* تصاویر متعلق است به: کمیته سازمانهای غیر دولتی مذهبی در سازمان ملل (https://rngos.wordpress.com/2013/02/26/united-for-a-culture-of-peace-thr...)